Verslag – Trail des Fantômes

Daar was ‘ie eindelijk: een echte wedstrijd in deze Corona-tijden. Hoewel, echt? Normaal is de Trail des Fantômes een eendaags evenement in de Belgische Ardennen. Dit jaar werd het verspreid over 30 dagen, met een maximum van 150 lopers per dag, over alle afstanden (13, 20, 27 en 42 km).

Eigenlijk zou ik in de meivakantie in de Franse Ardèche een trail van 36 km lopen. Die werd helaas geannuleerd als gevolg van corona en je mocht trouwens helemaal het land niet in. Dag vakantie, dag trail. Jammer, maar helaas.
We gingen hier thuis daardoor nadenken hoe we de komende jaren met onze opgroeiende kinderen eigenlijk vakantie willen vieren. Na ampel beraad kwamen we uit op kamperen en als je eenmaal de spullen hebt….tja, dan wil je het ook uitproberen. Zodoende kwamen we toch nog in België uit.

20 km met mondkapje?

Zoals gezegd, de race was verspreid over 30 dagen. Van half juli tot half augustus kon je deelnemen. Ik vond 20 km (en 1.000 hoogtemeters) wel voldoende en dat was het ook. Hoewel niet zo warm als in Nederland, was het toch met zo’n 25 graden pittig.

Vanaf Maboge, startten we bij café Den Erpel, waar een mondkapje verplicht was. Gelukkig kon die vrij snel af en begon 500 meter verderop de echte trail. Tijdswaarneming zat in de chip in het startnummer.

Voor de start.

Het parcours is mooi en kronkelt feitelijk een aantal keer om de rivier de Ourthe. Dat betekent vlakke delen, maar ook een aantal keer dwars tegen de heuvel op. Op sommige plaatsen was een touw bevestigd om het klimmen/dalen te vergemakkelijken. Vooraf twijfelde ik over het meenemen van mijn stokken, maar ik ben blij dat ik die toch mee heb genomen. Op die stukken kwamen ze goed van pas. Ik vertrok met de intentie om te genieten en rustig te finishen. Dat is goed gelukt.

Omgeving Maboge

Onderweg kwam ik een aantal lopers tegen. Een paar van de 13 en 27 km en iedereen was het er wel over eens dat het een pittig parcours was.
Tot twee keer toe moesten we de Ourthe oversteken. Dat klinkt ruiger dan het is. Enkel- tot kniediep is het water. Ik heb mijn Buff natgemaakt en dat bracht de nodige verkoeling.

de Ourthe.

Op 5 kilometer voor de finish stonden er elke kilometer een ‘nog-zoveel-tot-de-finish’ bordjes. Ik was ook echt aan het aftellen op het laatst. Op km 19 nog een laatste keer door het water en op naar de finish! De routeplanner moet een soort evil gedachte hebben gehad, want vlak voor de finish moesten we nog tegen een steile wand opklimmen! Ik kon bijna niet meer. Maar goed, onder het mom: “pijn is voor even, trots is voor altijd”, bedwong ik ook dat heuveltje en toen was het rustig naar beneden hobbelen, richting Café den Erpel voor het finisher’s shirt en een cola en bier.

Hoogstwaarschijnlijk heb ik onderweg te weinig gedronken, want ik was behoorlijk moe, zonder echt zware benen te hebben. De cola en 0%-bier hielpen me er gelukkig overheen en kon ik trots en tevreden naar de auto en terug naar de camping.

Finisher bier

Trail des Fantômes gedaan en veel plezier gehad. Dit was mijn eerste keer in de Ardennen en op zich smaakt dat wel naar meer. Misschien nog eens een lang weekend of een heen-en-weertje plannen voor een andere race.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *